The Cure in Bercy (2)

Om nog even terug te komen op het concert van The Cure woensdag. Man, man, man, wat een belevenis weeral. De groep had geen nieuwe CD uit, dus op zich stond het op voorhand vast dat het een soort greatest hits show zou worden.

Heb zitten tellen en het moet denk ik de achstste keer zijn dat ik ze live zie en naar vaste traditie is elk concert goed voor meer dan 3u plezier.

Deze keer hebben ze het 3u40 uitgehouden, een 40tal songs passeerden de revue, waaronder opvallend veel werk uit hun prille beginperiode, de albums Boys don’t Cry (dat bijna integraal passseerde) en Three Imaginary Boys, toch al daterend van 1978 en 79. Lang geleden dat nummers als Fire in Cairo en 3 imaginary boys nog live gespeeld werden.

Voor de rest weinig grote verrassingen, om een korte opsomming te geven van enkele songs: Just Like Heaven, The Kiss, Shake dog Shake, A Forest, From the edge of the green deap sea, friday I’m in Love, Let’s go to Bed, Plainsong (opener), Prayers for Rain, nog een nummer of 30 meer en als afsluiter (al de 3de keer dat ik ze zo zie afsluiten), het schitterende Faith.

Ondanks het feit dat ik mij na 3u30 door het dansen en meebrullen vrij anemisch begon te voelen, was het weer een van de hoogdagen op concertvlak… Meer van dat!