Le Plat Pays à Paris

13 februari à l’International… The dark side of Belgium… Oeeeaaarrrggghhhh….

8ste editie van J’aime la Belgique, een beetje een late reminder, maar gaat vanavond door in l’International.

Gratis entree !

Belgische bieren !

Rock ! Amour ! Belgitude !

J'aime la Belgique 8

De 4de editie van de Belgian Gathering, georganiseerd door Belgians in Paris.

Zaterdagavond vanaf 19u à l’International:

L’INTERNATIONAL
5-7 rue Moret, Paris 11e
M° Ménilmontant, Parmentier
www.linternational.fr

… but a rocking one… En met speculoos !!!

Morgenavond J’aime la Belgique n°3, spéciale Saint-Nicolas in de Internationale vanaf 19u…

Fantastisch optreden gezien gisteren: dEUS in de Bataclan. Op zich al een uiterst toffe zaal, goeie sound, iedereen close bij het podium en niet te propvol…

Was ‘nog maar’ de tweede keer dat ik dEUS live aan het werk zag. In een heel ver verleden ze live op Torhout gezien (1996), het enige noemenswaardige dat er mij van herinner was dat ik te dicht bij de boxen stond en 4 dagen doof was aan mijn linkeroor…

Soit, ondertussen ongeveer alle dEUSalbums in mijn bezit en extreem verslingerd aan hun zeer verslavend laatste album, Vantage Point.

Het optreden was een mix tussen ongeveer alle nummers uit het laatstgenoemde album en de grote ‘klassiekers’: Roses, Theme from Thurnpike, Suds & Soda…

2u puur genot, keiharde ambiance, fantastische sfeer en muzikaal een perfect op mekaar ingespeelde band.

Trouwens, draai het of keer het, Mauro is en blijft een van de megacoolste kerels on the entire planet.

Hier een deel van de playlist (niet alle bisnummers meegerekend):

P.S. Enige gelijkenis met 1996: halfdoof aan mijn linkeroor… Piiiiiiiiiiiiiiiieeeeeeeeeeeeeppppppppppppp

Oeha, nog op de valreep (nu ja), ‘t is nog 2 weken, tickets te pakken gekregen voor het concert van Madonna in het Stade de France…

2 avonden treedt ze hier op, op zaterdag 20 en zondag 21 september, goed voor 2 keer een dikke 80 000 toeschouwers…

Ze al een keer aan het werk gezien een paar jaar geleden in Bercy en was een show met een zeer grote S…

Om nog even terug te komen op het concert van The Cure woensdag. Man, man, man, wat een belevenis weeral. De groep had geen nieuwe CD uit, dus op zich stond het op voorhand vast dat het een soort greatest hits show zou worden.

Heb zitten tellen en het moet denk ik de achstste keer zijn dat ik ze live zie en naar vaste traditie is elk concert goed voor meer dan 3u plezier.

Deze keer hebben ze het 3u40 uitgehouden, een 40tal songs passeerden de revue, waaronder opvallend veel werk uit hun prille beginperiode, de albums Boys don’t Cry (dat bijna integraal passseerde) en Three Imaginary Boys, toch al daterend van 1978 en 79. Lang geleden dat nummers als Fire in Cairo en 3 imaginary boys nog live gespeeld werden.

Voor de rest weinig grote verrassingen, om een korte opsomming te geven van enkele songs: Just Like Heaven, The Kiss, Shake dog Shake, A Forest, From the edge of the green deap sea, friday I’m in Love, Let’s go to Bed, Plainsong (opener), Prayers for Rain, nog een nummer of 30 meer en als afsluiter (al de 3de keer dat ik ze zo zie afsluiten), het schitterende Faith.

Ondanks het feit dat ik mij na 3u30 door het dansen en meebrullen vrij anemisch begon te voelen, was het weer een van de hoogdagen op concertvlak… Meer van dat!